Bakit Pait? At bakit patuloy nating pinipili ang pait?
Naku, naku, naku! Apat na taon na tayong magkakasama sa tamis at hirap ng mga pinagdadaanan natin sa buhay pero patuloy pa rin tayong kumakapit sa pait! Alam naman natin na hindi naman talaga puwedeng puro saya at ginhawa, hindi rin naman puwedeng puro lungkot at lugmok lang ang emosyon sa buhay. Minsan man tayo napunta sa dalawang dulong iyon eh madalas pipiliin pa rin natin ang panandaliang sakit at ang laging pagka-ampalaya nating lahit. Sabi ng misheard lyrics eh walang sagot pero meron! At bakit nga ba?
Medyo may pa-survey tayo recently at ito ang ilan sa mga lumabas:
Sabi ni Lily: "Dahil baka may makapagsabi ng mga damdamin na hindi ko kayang sabihin."
Huy, Lily, relate na relate tayo riyan. Minsan talaga gusto nating sumabog at magsabi ng mga...(Masasamang? Masasakit? Malalambing? Mapagmahal na..?) mga words! (Fan din kaya si Kit Thompson ng Ampalaya Monologues?) Sige, Lily, Ampalaya Monologues ang bahala sa'yo. Pagkatapos ng show, hintayin mo ang upload ng performance tapos padala mo na sa kanya, kung sino man siya. At sana ay ma-gets nman siya at hindi siya masyadong dense!
yung tinig ko sakanila ko naririnig, kahit pansamantala, ang mahalaga may mga taong handang maging tinig ng nga taong pinagkaitan na ng tadhana."
Pati na rin kay Joseph: "Sapagkat ang mga akda o sulat (performance) ng mga monologista at manunula ay tumatagos sa aking damdamin para bang ako'y kanilang nakukuha sa pamamagitan ng kanilang pag-arte habang binibigkas ang kanilang mga piyesa. At isa na din dahil nais ko na maging tulad nila na maging isang inspirasyon sa mga taong pikit ang mata sa lipunan dahil hindi lamang nakabase sa pag-ibig ang piyesang kanilang binibigkas kundi pati nandin sa kinalalagyan ng sintang Bayan.."
Larry, Joseph, tanggap ko na na mahirap talagang hanapin ang sariling boses sa Sining. Mag-iipon na lang muna ako ng pera para makanood ng mga pagtatanghal sa mga lugar gaya ng Commune, Jess & Pat's, Buku-Buku Cafe, saka sa PETA. Mag-aaral ako lalo ng performances at mag-pupursigi sa pag-sulat. Kasi sabi nga ng mga succesful ay kailangang i-consume mo ang craft para maging magaling at mahanap sa sarili ang pagiging makata. Isa pa, sabi nga pala ito ng isang famous philosopher: "Go! Go! Go!" - Rufa Mae Quinto.
Pareho sila ng tema ni Fercevim: "hindi pa ako nakakanuod pero gusto ko sila mapanuod kasi nakikita kong masaya sila sa ginagawa nila"
Welcome ang lahat manood ng Ampalaya Monologues! Maging mag-isa ka man o kasama mo ang buong barangay (Kaya ba buong city ang isama? Challenge?!), eh siguradong sulit ang biyahe at kirot! Walang limit ang Team Ampalaya, alam niyo iyan.
Tama ka, Tinay, performers na ang bahala sa brain, kailangan mo lang andoon ka at i-witness mabuhay ang mga piyesang masulat. Tama na damay-damay na dama ng buong teatro o kung saan man tinatanghal!
.jpeg)
Comments
Post a Comment